TOP

Update :)

Goh, ineens blijkt dat we al 9 maanden in Singapore en realiseren we ons dat we de afgelopen tijd weinig nieuws hebben geplaatst op onze blog (behalve Wietske haar avonturen in Cambodia en Thailand)…
Vandaar een korte update die begint in december afgelopen jaar en gaan we met een beetje tijdsverdichting naar het nu toe.

December was nog de tijd van verplichte vakken op INSEAD en de tentamens die daar bij horen. Ach, tentamens is wel het laatste waar je hier over in moet zitten. Het lastigste is om binnen te komen bij zo’n soort MBA, daarna maakt het niet veel meer uit. Het was ook de laatste periode dat ‘onze groep’ mensen nog in Singapore zaten. Na deze periode konden mensen verhuizen naar de campus in Frankrijk. Veel mensen doen dit, waardoor een deel van de vrienden die je hebt gemaakt in 4 maanden al weer weg gaan. Wij hebben besloten om in Singapore te blijven omdat ons het leven in een stad leuker lijkt dan vast te zitten in de adellijke bossen buiten Parijs.

De kerstvakantie hebben we overwinterd in Indonesie. Eerst hebben Wietske en ik de Rinjani, een vulkaan van 3700m op Lombok, beklommen. Daarna kwam Marleen, en daarna hebben we Jetske & Marjolein getroffen op de Gili eilanden voor de kust van Lombok. Daar hebben we lekker gegeten en gedronken en oud en nieuw gevierd. Heel gek om oudjaars avond te vieren met een pina colada in zwembroek op het strand in plaats van kou kleumend met een glas champagne.

Eigenlijk was het nog helemaal geen nieuw jaar, want het echte nieuw jaar is pas op 23 januari. Op die dag is het begin van het Chinese nieuw jaar (dit jaar: ‘year of the dragon’) ingeluid. Mooi vuurwerk, maar niet in Chinatown waar wij waren, daar regende het vooral.

De week daarna kwamen Edwin & Geartruda aan in Singapore. Dat weekend heeft volledig in het teken gestaan van lekker eten en drinken; van satetjes met sugar cane & lime juice in hawker centers tot gin tonics op de 63e verdieping van 1 altitude. En het was erg gezellig om weer even bij te praten!

In februari hebben we opgetreden met een Singaporees orkest in de grote concert zaal in Singapore. Het was een muzikale (pop) reis over de wereld; van Bohemian Rhapsody tot Stevie Wonder, maar ook 가요 (Koreaanse pop medley) en 公式サイト (AKB48, Japanse pop band). De Esplanade is een ontzettend pompeus gebouw aan de baai van Singapore. Het wordt ook wel de Durians genoemd omdat de twee halve bollen met spikes lijken op deze vrucht. De Durian (king of the fruits) is de stinkende vrucht die je niet mee mee mag nemen in het openbaar vervoer (op boete van $500). Het was ontzettend leuk om weer muziek te maken (ook al was het repertoire niet ons favoriet..). Helemaal omdat het concert in een hele mooie concert hall voor een publiek van 1600 mensen plaats vond (had waarschijnlijk iets te maken met het feit dat het een gratis concert was). Aan de andere kant bleek en bleef het toch wel lastig om te integreren met echte locals die in het orkest speelden. Singlish is niet altijd gemakkelijk te verstaan en de grapjes waren vooral in het Chinees. Ook leek het erop dat de mensen in tegenstelling tot ons vooral voor de muziek bij het orkest zaten en minder voor de gezelligheid en het biertje na afloop.

In Februari kwamen Gurbe en Jetske naar Singapore. Met dit bezoek hebben we de 2 daagse Singapore tour geperfectioneerd. Daarna hebben we een tour door Malaysia gemaakt. G,J&W zijn begonnen op Rawa terwijl ik nog tentamens moest maken (maar gelukkig was ik er al eens geweest). Rawa is een van de mooiste eilandjes/ stranden die ik ooit heb gezien (na strand tripjes is een van de meest gestelde vragen onder INSEAD studenten ‘how was the beach, was it Rawa-like?’ – dit eiland is de meetlat geworden). Daarna ben ik aangesloten in Kuala Lumpur, van waaruit we verder zijn gereisd naar Taman Negara, een jungle en Cameron Highlands, een hoger gelegen gebied met veel thee plantages.
In Taman Negara hebben we een 2 daagse jungle tocht gedaan over een olifanten pad. ’s Nachts hebben we overnacht in een grot tussen de spinnen, kakkerlakken en ander ongedierte. Wel redelijk geslapen ondanks dat we zo nu en dan onder gescheten werden door de vleermuizen groep die boven ons sliep.
Om uit te rusten van deze zware vakantie zijn Wietske en ik nog voor een weekendje naar Lankawi, een eilandje voor de kust van Malaysia en Thailand, gevlogen. Grappig, maar ongelofelijk is dat we daar nog een Booz collega van me tegen kwamen.

Een weekend later zijn we weer naar Kuala Lumpur gegaan. Dit keer niet voor vakantie maar om geld te verdienen. Wietske en 2 andere Nederlandse dames hadden uitgevonden dat er kapper arbitrage mogelijk is tussen Singapore en KL. Het bleek goedkoper te zijn om een vliegticket te kopen naar KL en daar naar de Tony&Guy te gaan dan gewoon in Singapore naar die zelfde kapper te gaan (dit zegt net zoveel over hoe goedkoop het is om naar Kuala Lumpur te vliegen als over hoe onwaarschijnlijk duur de Tony&Guy is…). Vervolgens hebben wij als mannen dezelfde berekening gemaakt en wij kwamen er op uit dat het ook goedkoper was om naar KL te vliegen en daar een paar biertjes te drinken dan dat in Singapore te doen. Dit kan overigens alleen uit bij grote hoeveelheden, maar gelukkig viel ons bezoek samen met St Patrick’s day, dus dat kwam wel goed (Maar Guinness bij 35 graden is toch niet mijn favoriet…)

Een weekendje later zijn we weer naar Malaysia gegaan, maar dit keer om te duiken met een grote groep INSEADers. Leuk, gezellig, en mooie dingen gezien (een van de divemasters die als eerste in het water was heeft zelfs een whale shark gezien!). Alleen was het ontbijt van chapati en curry mij niet helemaal goed gevallen en heb ik dit op 5 meter diepte weer terug gegeven aan de vissen…

In april waren de Ottens in Singapore; Pa en ma Otten en oom en tante Otten. De Singapore in 3 dagen tour is nu helemaal geperfectioneerd, we hebben voor de 6e keer de lichtshow gezien (het blijft mooi!), maar ook zelfs nog nieuwe plekken ontdekt. Zo nu en dan was er even paniek en moesten we even een tijdje zoeken naar een broodje kaas, maar uiteindelijk was het een mooie belevenis en beviel Singapore ze goed! ☺ Het was erg gezellig en het was ook mooi om ze te laten zien hoe ons leventje er hier uit ziet.

Tot slot hebben we een halve poging gedaan om Chinees te leren. Na 4 lessen waren we beide redelijk confused; zoveel nieuwe klanken die voor ons hetzelfde klinken, 4 verschillende tonen waarmee je met dezelfde klanken hele andere dingen kunt zeggen, om over de karakters nog maar niet te spreken….

En dan zitten we alweer in April… Het verhaal van Thailand heeft Wietske al geschreven, maar het enige dat ze vergeten heeft te zeggen is dat ze een jungle tocht op olifant heeft gekregen op haar verjaardag ☺

Nu ben ik weer aan het werk op INSEAD. Nog minder dan 2 maanden en dan is dit feest over. Gelukkig hebben we nog genoeg leuke dingen gepland; komend weekend komen er nog 2 vrienden van mij in Singapore, we gaan nog een weekendje naar Hong Kong (we zijn nu toch in de buurt), nog een reisje naar de Filipijnen vlak voor de graduation en tot slot ons afscheidstournee van Zuid Oost Azie; 2 weken reizen door Myanmar (terug naar de tijd van typmachines en vaste telefonie – als dat er al is).
Maar eerst vlieg ik over 1,5 week naar Thailand om Wietske weer op te halen – dan weet ik in ieder geval zeker dat ze weer terug komt! ☺

Reageer
TOP

Hill tribes in Thailand

Ja eindelijk weer eens een bericht op onze site! Inmiddels ben ik alweer 2 weken in Thailand. De eerst week samen met Marcel. We hebben een 4-daagse fietstocht gemaakt ten noorden van Chiang Mai. Rijstvelden, tempels, lekker eten, aardige mensen en geen andere toeristen. Tja wie anders is er zo gek om met 40 graden in de velle zon 50 km te fietsen?

De tweede week heb ik een project gedaan voor een karen hilltribe village. We werkten samen met twee lokale organisaties die opkomen voor de rechten van de minority groepen in Thailand en die als doel hebben om de lokale tradities en leefgewoonten te behouden. De hilltribes bestaan voornamelijk uit rijstboeren. Buiten het rijstseizoen telen de boeren groente en fruit wat op de markt verkocht wordt. In alle andere vrije uurtjes zijn de vrouwen aan het weven. Ze maken hun eigen traditionele kleding en daarnaast hebben ze de droom om hun eigen business op te zetten. De inkomsten die ze hieruit genereren willen ze onder andere gebruiken om het onderwijs voor hun kinderen te supporten. Ze willen graag nieuwe producten maken en weten hoe ze de prijs moeten bepalen en waar ze de producten kunnen verkopen.

De Thaise regering betaalt maar een deel van het onderwijs omdat ze niet het volledige thaise curriculum volgen. De tribes willen graag volgens hun eigen tradities en leefwijzes onderwijs geven. Voor een aantal mensen is er wel de gelegenheid om te studeren. De meesten gaan na de studie weer terug naar hun eigen dorp om daar onderwijs te geven en hun kennis te gebruiken om het dorp verder te ontwikkelen.

Het eerste dorp was te bereiken met een verharde weg, dit was goed te zien in de ontwikkeling van het dorp. Bijna het gehele dorp was voorzien van electriciteit, iedereen had een toilet. En de huizen waren goed van kwaliteit. De mensen leven in een houten huis op palen. De meeste koken nog op houtvuur maar in de welgestelde families was voor het gemak ook een gastank aanwezig. We werden natuurlijk meteen omringd door een groep met kinderen en kregen een rondleiding door het dorp. Vervolgens onze eigen groentes geplukt en een Thaise kookles gehad.

De twee opvolgende dagen hebben we workshops gegeven aan de vrouwen. We hadden alles goed voorbereid en een tijdsschema gemaakt. Maar natuurlijk liep alles anders dan gepland :) . De vrouwen moesten uit verschillende dorpen komen en sommigen hadden een reistijd van meer dan 2 uur. Een uur later waren er 60 vrouwen en dachten we te kunnen beginnen. Het volgende uur bestond uit een ceremonie georganiseerd door het hoofd van het dorp. Dit was volledig in de lokale taal dus hier hebben we niet veel van mee gekregen. Na 2 uur konden de workshop dan eindelijk beginnen!

We hebben 3 workshops gegeven over design & fashion, sales & marketing en pricing. Op dit moment verkopen de vrouwen alleen op lokale gelegenheden hun producten. In een paar dorpjes komen af en toe toeristen dus daar wordt zo nu en dan wel eens aan verkocht. Al snel bleek dat er in de buurt wel een aantal gelegenheden zijn waar de vrouwen hun producten kunnen verkopen. De workshops werden goed ontvangen en zelfs na afloop waren de vrouwen druk bezig met alle plaatjes en voorbeelden. De lokale organisatie gaat nu verder aan de slag met de vrouwen om te kijken naar verkooppunten en de vrouwen gaan aan de slag met de nieuwe ontwerpen.

Vervolgens heb ik nog een bezoek gebracht aan een ander dorp, wat nog eens een dik uur rijden was over een onverharde weg. Het was duidelijk te zien dat dit dorp minder goed ontwikkeld was en de leefomstandigheden waren soberder. Hier hebben we nog wat vrouwen bezocht die aan het weven waren om een betere indruk te krijgen van het weefproces. Daarnaast heb ik nog een ochtend rijstzaadjes gepland. Best intensief in de hete zon. Maar bijzonder om te zien hoe iedereen jong en oud betrokken is bij het proces. Zelfs de kleine kindjes van 1.5 weten precies hoe ze de zaadjes moeten planten.

Het was een hele leuke ervaring. Ik vond het erg bijzonder om te zien hoe deze mensen blijven leven volgens hun tradities en toch wel afgesloten zijn van de buitenwereld. Ik moet zeggen dat ik het best wel weer fijn vind om een warme douche te hebben, een beetje internet en alle gemakken etc.

De komende twee weken ga ik nog door Thailand reizen. Ik eindig in het zuiden van Thailand waar Marcel me weer op komt halen:). Voor morgen en overmogen staat er in ieder geval een klimcursus op het programma!

Groetjes Wietske

Reageer
TOP

een heerlijke vakantie

We zijn alweer bijna twee weken thuis van een heerlijke reis naar Singapore en Maleisië. En nog elke dag als ik mijn ogen sluit voel ik de heerlijke warmte van de zon, zie ik het witte palmenstrand en hoor ik zingen van de honderden krekels in het oerwoud. Wat hebben wij een heerlijke vakantie gehad en wat heeft Wietske ons veel laten zien. En wat hebben we samen met Wietske en Marcel een zeer bijzondere jungle tocht gemaakt. Het was top, dit had ik niet willen missen. Dikke tut fan my!!

IMG_3228.jpg (79 KB)

Reageer
TOP

Michael Kiwanuka

Het is lente! Tijd voor wat lekkere soul?

Michael Kiwanuka – Home Again (recentie).

Alles lekker verder? Leuke foto’s op Facebook!

Harry

Reageer
TOP

En op een dag…

… zit er zomaar spontaan een bijna complete laag koper sectie bij de ATH. En dat terwijl er nog ruim 2,5 maand te gaan is voor het concert. Twee baritons (Floortje is terug en wordt waarschijnlijk lid, Jan is geen vast lid maar komt als hij kan) en een bas. Die is zomaar aan komen lopen. Nu maar hopen dat ie zomaar blijft. We hebben om de beurt elke week bierhaal-plicht ;-)

Hoe gaat ‘t met jullie muzikale avontuur? Staat voor 12 februari de Esplanada nog in de agenda? En ‘are they nice to you’? Ben benieuwd, wij mogen morgen in ieder geval weer!

Met toetergroet, Marleen

download.jpg (11 KB)

Reageer
TOP

Vanuit een grijs en regenachtig Amsterdam…

Ha Marcel en Wietske,

 

De frequentie van de berichten van het thuisfront blijft inmiddels wat achter ten opzichte van ons oorspronkelijke plan. Tijd om daar iets aan te veranderen! En vandaag is de ideale dag om een bericht voor jullie te typen: het is zondagmiddag, het regent en het is grijs buiten… Kijken of ik Wietske kan overtreffen in de lengte van het bericht;-).

Wij (Jasper en ik) zijn het Nederlandse, grijze thuisfront tijdens Kerst ook maar even ontvlucht en we zij twee weekjes op vakantie geweest in California. Echt supermooi! Ik weet eigenlijk niet zeker of jullie deze trip ook hebben gemaakt toen Marcel in Amerika zat. Dus misschien komt het bekend voor…

We vlogen op San Francisco, waar we twee dagen hebben rondgekeken. De tweede dag zijn we met mountainbikes over de Golden Gate bridge gaan fietsen. Na het ondertekenen van een hele lijst van voorwaarden, mochten we uiteindelijk zonder helm vertrekken (met helm in de bergen OK, maar met helm op een fietspad over een brug fietsen gaat net iets te ver). Zie foto voor de brug en de mooie blauwe lucht!

Na een tripje naar Alcatraz hebben we een auto gehuurd en zijn we via de Highway 1 naar LA gegaan. Wat een sfeerloze stad zeg. Maar goed, alle highlights afgevinkt en op Kerstdag naar de Universal Studios gegaan! Echt heel erg leuk.

San Diego paste helaas niet in onze planning, we zijn vanuit LA naar Las Vegas doorgereden. Wat een waanzin. Venetie, Parijs, Rome, New York, ze hebben het allemaal nagebouwd. Dus we hebben een soort van wereldtrip in 1 dag gemaakt. ’s Avonds nog gaan gokken met als hoogtepunt de winst van bijna 6 dollar!

 

Vanuit Las Vegas zijn we naar Sequioa National Park (enorm grote bomen) en Yosemite National Park gegaan. De foto’s zeggen waarschijnlijk genoeg. Wat wel een vermelding waard is, is het feit dat Jasper een hele dag mee is gaan wandelen waarbij we maar liefst 850 hoogtemeters omhoog (en daarna ook weer naar beneden) hebben afgelegd. Het antwoord van Jasper op mijn vraag “vind je het nog leuk” veranderde tijdens de wandeling van “best leuk”  tot “mwoh”  tot “jij vind het leuk, toch?”. Maar we hebben het gered!

Na de parken zijn we rechstreeks naar het vliegveld van San Francisco gereden, zodat we Oud & Nieuw heerlijk in het vliegtuig boven de oceaan konden vieren!

To zover onze vakantie. Berichten van het huizenfront blijven nog even uit… Helaas heb ik een enorme lekkage gehad, waardoor mijn huis tijdelijk uit de verkoop is. Inmiddels wordt dit gemaakt en krijg ik een hele nieuwe badkamer. Binnenkort ga ik dus een nieuwe verkooppoging doen. Hopelijk wordt 2012 het jaar van het verhuizen. Het goede nieuws is dat we dan mischien wel tegelijk met jullie iets gaan zoeken. Kunnen we een beetje rekening houden met de locatie, zodat vervoer naar de ATH nog steeds gemakkelijk te regelen is!

We hebben trouwens bij de ATH een mooie doorbraak: we gaan op concours in 2012 met als doel om dan in 2013 naar het WMC te gaan!! Dus jullie kunnen meteen aan de bak als jullie terugzijn. De gezonde wedstrijdspanning en uiteraard ons succes in Zwitserland heeft iedereen weer enthousiast gemaakt om toch die knoop maar eens door te hakken. Heb er nu al zin in!!

Zo, jullie zij weer bijgepraat. Van Marleen hoorde ik goede en gezellige verhalen van jullie vakantie! Veel plezier weer in Singapore en Wietske: succes met het opzetten van de handel in neusapen-knuffels;-)

 

Liefs,

Martine

Reageer
TOP

Boot van zout met Sinterklaas

20111204-204632.jpg

 

Beste Marcel en Wietske,

 

Het was weer tijd voor het jaarlijkse Sinter-kook-festijn,

Wat jammer dat jullie er niet bij konden zijn!

Ons creatieve kruid is al verschoten,

Dus dit gedicht wordt sowieso …

 

Ons Sinter-kook-festijn kende veel culinaire hoogtepunten,

En als dank voor alle gastvrijheid, was het gelukkig zo dat we de boot van zout aan Marleen gunden.

Onze favoriete voorwerpen liepen uiteen van een schaats tot een kikkerpak,

En Wilma ging van haar parketvloer uit haar dak.

 

Om jullie toch van de avond mee te laten genieten,

Hierbij een foto, niet gemaakt door Zwarte Pieten,

Maar door Harry, die staat er dus zelf niet op

Maar jullie weten wat er kan, met een beetje photoshop!

 

Groeten van de Sint

 

Reageer
TOP

Cambodia – Een terugblik!

De tijd in Cambodia is echt voorbij gevlogen! Inmiddels ben ik alweer 1,5 week terug in Singapore. Ik moet eerlijk bekennen dat het me wel wat tijd heeft gekost om me weer helemaal thuis te voelen hier. De 2,5 uur durende vlucht voelde als een enorme tijdsreis. Het plattelands leven in Cambodia is een behoorlijk groot contrast met ons luxe leventje hier in Singapore. Terug thuis begon ik me ook pas echt te realiseren dat het toch wel een enorme cultuurshock was. En dat ik toch best veel beleefd en meegemaakt heb wat wel even een plekje moest krijgen. De laatste twee weekenden is het me niet gelukt om een blog bij te houden, maar nu is het dan toch tijd voor een terugblik!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De week na de brillendagen was voor Jeroen (oogarts in opleiding) alweer de laatste week. Ik heb Jeroen nog een dag geholpen met het sorteren van brillen. De mensen bleven maar komen, echt ongelofelijk. De problematiek is in Cambodia echt zo verschillend met Nederland. Zo hebben mensen in Nederland vaak een bril nodig voor veraf, dit komt vaak door het vele lezen, computeren en TV kijken. Op het platteland is 75% van de mensen analfabeet, de mensen hadden vooral een bril nodig voor dichtbij. Mensen waren al heel blij als ze met de bril hun eigen vee konden onderscheiden van het vee van de buurvrouw. Op een gegeven moment kwam er een man die werkte als mijnopruimer, hij had een bril nodig van +3! Op Jeroen’s laatste dag kwam er nog even een man binnen die gif van een Cobra slang in zijn ogen had gekregen….

 

  

 

 

 

 

 

 

Het lokale personeel in de Healthcare sprak geen Engels dus het was voor mij heel lastig om daar iets te kunnen betekenen. Ook was het lastig uit te leggen dat ik geen medische achtergrond heb. Op een gegeven moment werd er een man binnengebracht met een open botbreuk. Of ik deze meneer even kon helpen… waarschijnlijk reikt mijn medische kennis verder dan de kennis van het personeel, maar zij hebben toch zeker meer praktijkervaring. Het medische personeel heeft namelijk geen opleiding maar hebben gewoon geleerd door ervaring. Er kan alleen maar hele basic zorg gegeven worden in de healthcare. Alle problemen worden eigenlijk ook opgelost met medicijnen. Daarnaast kunnen er infusen worden geprikt en kunnen vrouwen bevallen in de healthcare. De babysterfte ligt nog steeds behoorlijk hoog op het platteland, sinds de komst van het healthcare centre zijn er gelukkig steeds meer vrouwen die naar de healthcare komen om te bevallen. En sinds kort wordt er ook een groeicurve bijgehouden om baby’s te behoeden voor ondervoeding. Dagelijks komen er zo’n 100-150 mensen naar de healthcare en dat worden er steeds meer. Inmiddels heeft de healthcare een hogere status gekregen van de overheid. Dit betekent dat het healthcare centre mag uitbreiden en dus in de toekomst meer en uitgebreider medisch onderzoek kan doen. Dit betekent dat er eerst gebouwd moet worden en dat er naar financiering gezocht moet worden om de nieuwbouw te kunnen realiseren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het lesgeven
De rest van de tijd in Cambodia heb ik me geconcentreerd op het lesgeven. Vanuit CDO wordt er op 3 scholen en aan de Monniken Engelse les gegeven door 5 lokale docenten, die vaak rijstboer zijn. Een aantal docenten werken ook als Khmer docent en zijn “opgeleid” als Khmer docent. Op het platteland is het heel moeilijk om aan geschoolde docenten te komen. De docenten die opgeleid zijn willen vaak in de stad werken omdat ze daar meer verdienen. Door het tekort aan leraren staan er vaak ongeschoolde docenten voor de klas wat niet ten goede komt aan de kwaliteit van het onderwijs. De Khmer school is verplicht door de overheid maar de kinderen moeten wel lesgeld betalen en ze moeten een uniform en schoenen (=slippers) dragen. De armste gezinnen op het platteland kunnen dit vaak niet betalen met als gevolg dat de kinderen alsnog niet naar school kunnen. Voor de middelbare school moeten de kinderen naar de stad. Dit is voor veel gezinnen te duur en te ver weg. De kinderen moeten op het land werken en hebben geen tijd om naar school te reizen. De Engelse lessen worden buiten het Khmer onderwijs gegeven. De taak van de vrijwilligers is om de docenten te ondersteunen bij de voorbereiding van de lessen en ze te helpen bij de uitspraak tijdens de lessen. Het lesschema was voor iedere dag hetzelfde. Om 8 uur starten we met de eerste voorbereidingen voor de ochtendlessen die plaatsvonden van 9.00-13.00 uur. En om 15.00 uur bereiden we de middag en avondlessen voor. Van 13.00-15.00 uur hadden we “pauze”. Dit klinkt heel lang maar vaak was er geen tijd om even lekker te hangen in de hangmatten. Voordat we konden beginnen met koken moesten we houthakken, vuur maken, water halen… Vaak was je minimaal een uur verder voordat je eindelijk je bordje eten op schoot had. Dan besef je wel even hoe makkelijk wij het hebben. We smeren een broodje of gaan ergens lunchen en we drukken op een knopje voor een kopje koffie. Maar na al deze noeste arbeid konden we altijd heerlijk genieten van de maaltijd!

 

 

 

 

 

 

 

 

Het voorbereiden van de lessen moest wel even wennen. Het werktempo ligt echt ontzettend laag. Dus ik moest oppassen dat ik niet de hele les aan ze ging voorkauwen. De bedoeling was dat de leraren zelf de lessen voorbereiden en dat jij alleen helpt als het nodig is. Het voelde soms alsof je zo “weinig” kon doen, maar alleen al door er te zijn dwong je ze om de lessen voor te bereiden. Je moest ook echt op drie verschillende manieren checken of ze je begrepen hadden. En dan was het nog maar de vraag of het echt zo was. De communicatie was soms best lastig. Deels kwam dit door de taalbarrière, het niveau Engels was laag. Maar ook omdat de Cambodianen altijd “ja” zullen antwoorden ook al begrijpen ze niet waar je het over hebt. Hoewel het rooster er iedere dag hetzelfde uitzag was het altijd weer een grote vraag hoe de dag ging verlopen. Als je een afspraak maakt weet je nooit zeker of ze die nakomen. De leraren zijn wel heel erg leergierig en willen graag beter Engels leren. Nadat we de lessen hadden voorbereid gaven we de leraren soms Engelse les. Dit was erg leuk om te doen en voor mezelf ook heel leerzaam!

De kinderen zijn altijd ontzettend vrolijk en enthousiast, ze komen vrijwillig naar de Engelse les (na al een hele ochtend of dag Khmer school). We werden altijd enthousiast ontvangen met “Hello teacher, how are you?” En als de les afgelopen was “Thank you teacher, see you tomorrow”. Ook als je over straat loopt of fietst begroeten alle kinderen je met “hello”, “bye bye”, “what’s your name”.

 

 

 

 

 

 

 

De lessen en de lesomstandigheden zijn ook zo anders dan wij gewend zijn. De luiken en deuren staan altijd open en er is altijd lawaai van spelende kinderen. Ook komen kinderen vaak te laat de klas binnen lopen en daar kijkt niemand van op. Spieken is de normaalste zaak. We probeerden uit te leggen dat een test niet zoveel zin heeft als iedereen bij elkaar afkijkt, maar dat is moeilijk uit te leggen….Het komt ook vaak genoeg voor dat de docent het juiste antwoord al geeft. Bij het Khmer onderwijs komt het ook regelmatig voor dat er geen docent komt opdagen en dat er geen school is. De kinderen komen voor niks naar school en kunnen weer naar huis. Ook bij regen is het altijd de grote vraag of er iemand op komt dagen. Op zaterdagochtend wordt er ook Khmer school gegeven. Het is ook heel normaal dat de kinderen het hoofd van de school op zaterdag helpen met het oogsten van de rijst, de corruptie is ook aanwezig op het platteland….

Naast het voorbereiden van de lessen heb ik ook de coördinators van de healthcare en het onderwijs geholpen met het invullen van reports. Binnenkort wordt er een nieuwe Cambodiaanse NGO wet ingevoerd. Hiervoor moeten de coördinatoren rapportages schrijven en plannen maken. Dit vinden ze heel lastig om te doen. Waarschijnlijk een overblijfsel van het communistische Khmer Rouge regime. Cambodjanen denken heel erg in de korte termijn en zijn helemaal niet gewend om te plannen. Een voorbeeld hiervan is dat er door CDO eten wordt rondgebracht aan de armste gezinnen. Voorheen werd dit één keer per week gedaan. Alleen bleek dat aan het einde van de week al het voedsel op was en de gezinnen 2 dagen honger hadden. Als je 3 maanden lang één keer per week voedsel krijgt zouden wij toch bedenken wat we dat beter moeten verdelen zodat je ook nog wat in het weekend hebt. Maar dat werd niet gedaan dus inmiddels wordt het eten in 2 porties verdeeld en wordt het twee keer per week rondgebracht.

In mijn derde week namen we afscheid van twee vrijwilligers, Thecla en Jeroen. De docenten hebben toen voor ons een traditionele Khmer maaltijd gekookt. Kip, vis en gefrituurde kikker! We mochten ze helpen bij de voorbereidingen, maar het snijwerk kwam wel heel precies. Na een heerlijke maaltijd was het nog tijd om heerlijke zwijmelliedjes te zingen. Liedjes van 10 jaar geleden zijn hier helemaal hip, en hoe hoger, hoe valser, hoe beter…

Ik heb me er wel over verbaasd hoe vaak er feestjes waren op het platteland. Cambodia heeft heel veel nationale feestdagen en ceremonies die altijd gepaard gaan met muziek. Ook is het trouwseizoen begonnen in Cambodia. Er komt dan ineens een enorme geluidsinstallatie te voorschijn. Ik heb wel een aantal keer meegemaakt dat er gewoon tot diep in de nacht muziek te horen was. En naast de traditionele Khmer (pling-plong) muziek was ook Lady Gaga een van de favorieten.

Woensdag 9 november was mijn laatste werkdag op het platteland. Het was independence day en daarom mochten we geen lessen geven. Daarom hebben we een gameday georganiseerd. Dit was weer erg leuk om te doen! Meer dan 60 kinderen kwamen dol enthousiast op ons afstormen toen we aan kwamen fietsen. Het kostte best veel tijd om een paar simpele kringspelletjes uit te leggen, maar uiteindelijk vonden alle kinderen het erg leuk. En natuurlijk werden Esther en ik als vrijwilligers behoorlijk uitgedaagd met een aantal ren-spelletjes. Het was een leuke afsluiting! Omdat donderdag en vrijdag ook twee Holidays waren zijn we met alle vrijwilligers terug gegaan naar Siem Reap. Met toch wel een beetje een brok in mijn keel afscheid genomen van de kinderen, docenten en de weeskinderen in het vrijwilligershuis.

Donderdagavond ben ik terug gekomen in Singapore. Zaterdagavond hadden we een Monsoon Ball van Insead. Ik had voor deze gelegenheid in Jurk laten maken in Siem Reap (een mooie souvenir;)). Dit was een behoorlijk groot contrast met het leven wat ik de afgelopen maand had gehad. En ik moet zeggen dat ik er best een beetje moeite mee had om weer te acclimatiseren. Inmiddels heb ik alles een plekje kunnen geven! Ik kijk terug op een hele mooie en leerzame ervaring!

Liefs Wietske

 

 

 

 

 

 

Reageer
TOP

Contrast

Ik zeg wel van het thuisfront, maar ik ben helemaal niet thuis. Na 6 weken rondreizen in de VS, zijn we nu nog even aan het chillen in hawaii. Het is hier heerlijk, echt vakantie. Maar als je dan jouw Cambodja verhalen leest, besef je wel dat dit extreem luxe is. Heel stoer dat je dit gedaan hebt in ieder geval, ik ben benieuwd naar de rest van de verhalen. Maar goed, ik geniet er maar van en doe nog even de groetjes vanuit dit continent, donderdag gaan we weer naar huis.

Veel plezier weer/verder in Singapore!

Reageer
TOP

De Brillendagen

Vorige week had ik nog geen idee wat me te wachten stond, inmiddels ben ik al helemaal ingeburgerd op het platteland in Chhuk. Het is echt ongelofelijk hoe snel dat gaat.
Het was heerlijk om afgelopen weekend even in Siem Reap te zijn en even bij te komen van alle indrukken. Zondag heb ik met de andere vrijwilligers een bezoekje gebracht aan de Beng Malea, een Indiana Jones achtige tempel uit de 12e eeuw zo’n 50 km buiten Siem Reap. Deze tempel is niet gerestaureerd en wordt “opgegeten” door de Jungle. Echt heel indrukwekkend.
Maandagochtend zijn we weer vroeg vertrokken met de Tuk Tuk naar Chhuk. Aangekomen in het vrijwilligershuis bleek dat de puppy onze slaapkamer er helemaal had ondergescheten. Dus de week begon met een grote schoonmaak. In principe gaan Cambodjanen heel anders om met “huisdieren” en horen honden niet in huis te komen. Maar in het vrijwilligershuis gaat dat wel eens wat anders… Afgelopen week zijn we zeer streng geweest voor de honden en mochten ze niet meer binnenkomen, nu maar hopen dat het dit weekend ook goed is gegaan.
De week heeft vooral in het teken gestaan van de brillendagen. Vanuit Nederland waren er een paar duizend 2e hands brillen gekomen. Deze hebben we maandagmiddag gesorteerd. Daarnaast hadden we een heel plan gemaakt hoe we de brillendagen gestructureerd konden laten verlopen…. Om half 8 waren de eerste 50 mensen al bij het Healthcare Centre om een bril uit te zoeken. Binnen no time stonden de mensen echt als ratten te snuffelen in de dozen om een bril uit te zoeken. Niks geen rijen en nummertjes. We hebben een aantal keer geprobeerd alles in goede banen te leiden maar op een gegeven moment hebben we dat maar losgelaten. Ik denk dat er in 2 dagen zo’n 600 mensen zijn geweest. Het feit dat er 2 brillendagen worden georganiseerd gaat echt als een lopend vuurtje door alle dorpen. Mensen zijn soms een halve dag onderweg geweest om een bril af te halen. Donderdag en vrijdag heb ik Jeroen geholpen met het meten van de ogen, dus inmiddels kan ik zelf ook bijna als oogarts aan de slag. Er zat gelukkig een doos tussen met brillen die al gemeten waren op sterkte. Dus alle mensen die we donderdag en vrijdag gezien hebben konden we meteen een passende bril meegeven. Wij vonden het soms best frustrerend omdat een bril zo persoonlijk is. Het was echt zoeken naar een speld in een hele grote hooiberg om een bril te vinden die geschikt was. Dit was soms best frustrerend. Maar uiteindelijk hebben we heel veel mensen toch heel blij kunnen maken. We hebben echt een aantal mensen gezien die bijna blind waren die we met een bril toch weer 60% konden laten zien dus dat was toch een hele vooruitgang.
Het is echt uniek voor de mensen op het platteland dat er een oogarts aanwezig is. Mensen staan ook de hele dag met zijn allen te gluren in de kamer van Jeroen. Niet alleen bij Jeroen maar ook bij de dokter staat de deur gewoon open en staan de mensen allemaal mee te luisteren. Zelfs als er een bevalling is staan mensen vanaf buiten gewoon door de ramen te gluren.
Mijn geduld werd af en toe wel echt op de proef gesteld. Ik werd er af en toe echt een beetje kriebelig van dat mensen zo aan het graaien waren. En ook het meten viel soms niet mee. Voor ons zijn dat zulke makkelijke en standaard oefeningen. Het kostte soms wel een half uur tijd om duidelijk te krijgen dat de mensen de opening van het rondje moesten aanwijzen. Op die momenten moest ik echt even bewust tegen mezelf zeggen dat ik in Cambodia ben en dat mensen nog nooit eerder zoiets gezien hebben. Het percentage analfabetisme is echt enorm hoog op het platteland en mensen zijn vaak nooit naar school geweest. Het is dan best moeilijk om je te verplaatsen in de mensen.
Maandag kwam ik ook het meisje tegen die vanaf haar middel verlamd is. Ze zat in een rolstoel en haar moeder was met haar aan het wandelen. Het was natuurlijk een heel goed teken dat ze uit haar hutje kwam. Dit was ze namelijk tot nu toe nog niet geweest. Ze woont ook niet aan de “hoofdweg”(= zandweg). Dus als het veel geregend heeft is de weg naar haar hutje ook onbegaanbaar met een rolstoel. Ik heb toen met haar afgesproken dat ze 2 keer per week naar de Healthcare zou komen om de wonden te laten verzorgen. Zodat ze in ieder geval twee keer per week uit haar hutje komt. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat lopen.
Zaterdagochtend hebben een gameday georganiseerd voor de kinderen. We hadden een paarmatten buiten gelegd met blokken en wat andere buitenspel materialen. Het was erg warm dus een waterspel kwam ook goed van pas. De meeste kinderen hebben zelf geen speelgoed en zijn ook helemaal niet gewend om te spelen en spelletjes te doen. Als ze niet op school zijn moeten ze vaak helpen op het land of vissen zodat ze ’s avonds wat te eten hebben. Er waren bijna 50 kinderen gekomen dus het was een groot succes!

Liefs Wietske

PA180353.JPG (490 KB)

Reageer